Biologische aangroei

(Biofouling)

Op het oppervlak van aan buitencondities blootgesteld beton kan biologische aangroei ontstaan in de vorm van onder meer algen en mossen

 

Nadere omschrijving

Biologische aangroei en biologische aantasting (ook Zwartkleuring, Mosaangroei, Biofilm) van 'aan de buitenlucht blootgestelde' betonoppervlakken is een relatief nieuw fenomeen. De aangroei vindt zijn oorsprong in het ontstaan van een biofilm, een verzameling van micro-organismen, hoofdzakelijk bacteriën, schimmels en algen, die zich als een dunne laag op het oppervlak bevindt. 

Hierbij kunnen verschillende invloedsfactoren een rol spelen.

  • Afgenomen verzuring van het milieu. De emissie van veel verzurende stoffen is gedaald, waardoor ook regenwater minder zuur is geworden en een biofilm zich makkelijker kan vormen en handhaven.
  • Meer voeding op het betonoppervlak door gebruik van curing compound en/of plantaardige ontkistingsolie.


De biofilm levert een voedingsbodem en maakt zo de afzetting van andere organismen zoals mossen mogelijk. Door het toenemend vochtvasthoudend vermogen en verzuring aan het onderliggende oppervlak zal uiteindelijk ook het betonoppervlak aangetast worden. Het aangetaste vochtige betonoppervlak wordt bovendien gevoeliger voor vorstschade en geleidelijk zal de aantasting zich versnellen.

Preventie

Hoewel geheel voorkomen waarschijnlijk niet mogelijk is, gezien het voorgaande, zullen de volgende maatregelen preventief werken:

  • werk betonoppervlakken zo glad mogelijk af;
  • kies voor een optimale nabehandeling (bij voorkeur zonder curing compounds) en hydrofobeer het betonoppervlak.

 

 

Normen/aanbevelingen/literatuur

Geplaatst op vrij. 8 maa. 2019Laatst aangepast op ma. 11 maa. 2019